Dziecko po rozwodzie…

… – jak je wspierać ?

Bogumiła Burekowska, psycholog, certyfikowany psychoterapeuta z wieloletnim doświadczeniem zawodowym w terapii rodzinnej. Wspomaga kobiety, mężczyzn i rodziny w procesie zmiany.

 

Rozwód to jedno z poważniejszych życiowych wydarzeń. Pracując w zespole terapeutów w Wieliczce, często udzielam konsultacji rodzicom w trakcie lub po rozwodzie. Dzieci zawsze ponoszą koszty rozwodu, jednak to nieprawda, że rozwód rodziców  musi pozbawić dzieci szansy na szczęśliwe życie. Nawet po tym doświadczeniu dzieci mogą odzyskać stabilność emocjonalną i mieć warunki do prawidłowego rozwoju osobowości. Na to jak dzieci przeżyją i poradzą sobie z rozwodem rodziców wpływają: relacja z rodzicami i odpowiedni sposób wychowania.

Korzystne dla dzieci jest, aby w relacji z rodzicami było dużo otwartości, ciepła i bliskości. Im większa bliskość, tym łatwiej jest zrozumieć uczucia dzieci i udzielić im wsparcia.

Ważne znaczenie ma także odpowiedni sposób wychowania, w którym są uwzględniane potrzeby dziecka, a jednocześnie stawiane jasne granice.

Jak rozwiedzeni rodzice mogą wspierać dziecko?

Przeżywanie rozwodu to proces, który u dzieci może trwać nawet do dwóch, trzech lat. Aby nie przysparzać dziecku dodatkowych przykrych przeżyć i nie pogłębiać w nim poczucia straty, warto pamiętać o kliku istotnych zasadach:

Należy poinformować dziecko o podjętej decyzji.

Jeśli jest to możliwe, rodzice powinni przekazać tą informację razem. Należy unikać uprzedzania faktu i dostosować sposób mówienia do wieku i pytań dziecka. Warto unikać szczegółów przeznaczonych dla dorosłych.

Rodzice rozwodzą się ze sobą, a nie z dzieckiem.

Ta zasada dotyczy ustalenia reguł kontaktów z dzieckiem i sposobu opieki nad nim przez rodzica, który wyprowadził się z domu. Dziecko ma prawo kochać oboje rodziców. Dla jego rozwoju ważna jest relacja z obojgiem.

Jak najmniej zmian, które nie są konieczne.

Odejście jednego z rodziców, czasem konieczność zamieszkania w nowym miejscu, to ogromne zmiany dla dziecka, które bardzo potrzebuje stabilizacji. Warto w miarę możliwości te zmiany ograniczać. Rodzic powinien starać się zachować podobne zwyczaje we wspólnych relacjach z dzieckiem. Odwiedzać z nim znane miejsca i przyjaciół.

 Dziecko ma prawo odreagowywać swoje emocje.

Dzieci w różnym wieku różnie reagują na rozstanie rodziców. Dzieci kilkuletnie mogą reagować regresją, czyli cofaniem się do poprzednich zachowań, takich jak np. budzenie się w nocy, moczenie. Dziecko przedszkolne i szkolne może reagować zmianą zachowania. Jedne dzieci stają się płaczliwe i smutne, inne mogą bardziej rozrabiać  lub być bardziej ruchliwe. W rozmowie z dziećmi warto podkreślać, że odpowiedzialność za rozstanie ponoszą rodzice.

Dziecko ma prawo swobodnie wyrażać, co myśli na temat rozwodu rodziców.

Dzieci często pragną powrotu. Tęsknią za starym miejscem zamieszkania. Wyrażają żal i pretensje, że rodzice się rozstali. Wyrażają nadzieje na powrót do starego porządku. Dopytują się  rodzica o stan uczuć do byłego partnera. Warto wtedy odpowiedzieć szczerze, np. że się już nie kocha partnera, że nie ma szans na powrót, a jednocześnie wyrazić zrozumienie dla wyrażanych przez dziecko tęsknot.

Złość do byłego partnera należy odreagowywać bez angażowania dziecka.

Dotyczy to sytuacji, w których krytykuje się partnera do dziecka, zaprzestaje się komunikacji z byłym partnerem jednocześnie przesyła się informacje do niego poprzez dziecko. Wciągane przez dorosłych dzieci borykają się z uczuciem rozdarcia. Nie wiedzą komu wierzyć mamie czy tacie.

 Pierwszy rok po rozwodzie to czas najtrudniejszy, do którego odnoszą się zasady przeżywania żałoby. (Opis w poprzednim artykule)

 Warto dać sobie czas na wejście w nowy związek.

Jeśli rodzice po rozwodzie szybko wchodzą w związek z nowym partnerem, powinni rozmawiać z dzieckiem o jego lękach i obawach. Nowy związek to kolejna zmiana dla dziecka, mogąca wywołać strach, poczucie niepewności, obawę o miłość rodzica.

 Ułożenie nowych relacji między rodzicami  po rozwodzie wymaga czasu. Warto aby dziecko i jego uczucia były w centrum troski rozwiedzionych rodziców. W razie trudności w komunikacji w takich sytuacjach warto skorzystać z mediacji, lub porady psychologa.

Kontakt z autorką artykułu : tel. 608-015-447

Bogumiła Burekowska, psycholog, certyfikowany psychoterapeuta z wieloletnim doświadczeniem zawodowym w terapii rodzinnej. Wspomaga kobiety, mężczyzn i rodziny w procesie zmiany.